12 Mart 2010 Cuma

MUAMMA

Bir sayeban misali karanlıkta zuhur ettiğinde
yüzsuyu sancısında damıtılarak sen;
Kâinatın rahmine günahsız düştüğünde
bir katre mürekkep damlar sair bir hayatın izleğine
ki iki susku arasında kulağına söylenmiştir ismin
gizlenmiştir dokuzuncu boğumuna sessizliğin
ve yazılmıştır bir alınyazısının hükümsüz kimliğine

Ellerine ruhu üflendiğinde maharetin,
dokunduklarınla ve dokuduklarınla işlendiğinde bakışların
bir çevrilse yüzüne, can suyu serpilirdi enginlerine
gölgeler ışığa doyardı, arştan arza bir dua inerdi
"maharet ellerinde değil oysa" derdi biri görse gözlerini
o gözleri görebilir ve gören kılan kimsesizde...

3 yorum:

  1. Canım,
    Hülya ablamın da her zaman dem vurduğu gibi anlamakta biraz zorlandım :)
    ama doğruyu söylemem gerekirse muhteşem bir üslup,
    yüreğine sağlık kuzu,
    en büyük hayranınım ;)

    YanıtlaSil
  2. eh sen anlamadıysan kimsse anlamaz, tenasup, kinaye ne varsa var :D aslında bir bilmece olarak ben ve Hülya arasında sır olarak kalacak :)

    YanıtlaSil
  3. ayrıca ben de sana hayranım cicim :D

    YanıtlaSil